Het rijk der duizend eilanden

Het begin van mijn tweede historische roman, die ik nu aan het schrijven ben, speelt zich af in het rijk der duizend eilanden. De hoofdpersonen, Greet en Berend, wonen in 1959, wanneer het verhaal begint, in Oudkarspel en gaan later verhuizen. Waar naar toe en hoe? Dat verklap ik nog niet.

Het duizend eilanden rijk lag in de kop van Noord-Holland, in West-Friesland, bij de plaatsen Oudkarspel, Noord-Scharwoude, Zuid-Scharwoude en Broek op Langedijk. De ruilverkaveling, die in de jaren zestig van de twintigste eeuw begon, heeft het aantal eilanden drastisch verminderd. Veel sloten werden gedempt en stukken land samengevoegd. Daardoor waren de stukken landbouwgrond niet meer zo versnipperd en gemakkelijker bereikbaar.

 In Broek op Langedijk ligt nog steeds de Broeker veiling, een veiling die museum is geworden. Daar worden landbouwproducten per schuit aangevoerd, zoals het vroeger ook ging. In een andere blog zal ik over deze veiling vertellen. Aan de oostzijde van Broek op Langedijk ligt nog een klein stuk van het duizend eilanden rijk, dat bewaard is gebleven. Daar kan je vanuit de veiling met een boot doorheen varen.

In het rijk der duizend eilanden waren veel tuinbouwers actief, waaronder mijn opa en ooms. Het gebied bestond voor de helft uit water, veel sloten, met ontelbare kleine akkers die alleen per schuit waren te bereiken. Dat klinkt onpraktisch en dat was het ook. Het was een hard bestaan voor de tuinbouwers. De schuiten werden voortbewogen door een lange stok op de bodem van de sloot te plaatsen en te duwen, het punteren. Ook in de dorpen lagen de nodige sloten. De huizen aan de Dorpsstraat  van Zuid- en Noord-Scharwoude kon je alleen via een brug over de sloot bereiken.